سیفون های شترگلو با P شکل

سیفون های شترگلو یا P شکل

سيفون: به منظور جلوگيری از ورود گازهای موجود در مجاری فاضلاب به داخل ساختمان از وسيله ای به نام سيفون استفاده می شود. زيرا ورود اين گازها به داخل ساختمان علاوه بر تهديد سلامتی ساکنين ساختمان، ايجاد بوی نامطبوع نيز می کند.

سيفون ها را با توجه به محل نصب، با شکل ها وجنس های مختلفی می سازند. متداول ترين سيفون ها از نظر شکل ظاهری عبارتند از:  سيفون نوع p  يا شترگلو .

هر بار که وسیله بهداشتی تخلیه شود، قسمتی از فاضلاب در انتهای سیفون باقی می ماند، مایع باقیمانده در سیفون را آب بندی می نامند و اندازهٔ آن عبارت است از ارتفاع ستون آبی که بین سطح سرریز و عمق گلوی سیفون واقع شده است. این آب بندی مجرای ورودی و خروجی سیفون را از یک دیگر مجزا کرده و در نتیجه باعث جلوگیری از عبور گازهای بدبو از آن می شود. در شکل ۱۵  ۸ قسمت های مختلف سیفون شتر گلو که از عملی ترین سیفون ها می باشد را مشاهده می کنید.دو نوع آب بندی را در سیفون ها می توان تشخیص داد، یکی از آنها، آب بندی معمولی که ارتفاع آب آن ۵ سانتی متر است و دیگری سیفون با آب بندی عمیق که اندازهٔ ارتفاع آب آن ۱۰ سانتی متر است. سیفون با آب بندی عمیق را در شرایط غیرمعمولی )مثلاً، گرمای زیاد محیط، افزایش یا کاهش فشار جو ( به کار می برند. شکل ۱۶  ۸ این دو نوع آب بندی سیفون را نشان می دهد.

سیفون ها حتی الامکان در نزدیک ترین محل به وسیله بهداشتی نصب می شود تا از کثیف شدن شاخهٔ ورودی سیفون جلوگیری شود.

آب درون سیفون ها به علت سیفوناژ، تبخیر و کشش لوله هایِ مویین، ممکن است تخلیه شود که در نتیجه آببندی سیفون از بین رفته و سیفون کارآیی خود را از دست می دهد.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*